Wprowadzenie do
Ahmadiyya w Islamie


Jezus powiedział : [ Nie każdy, kto do mnie mówi : Panie, Panie, wejdzie do Królestwa Niebios ; lecz tylko ten, kto pełni wolę Ojca mojego , który jest w niebie. W owym dniu wielu mi powie : Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w imieniu twoim i w imieniu twoim wypędzaliśmy demonów , i w imieniu twoim czyniliśmy wielu cudów? A wtedy im powiem : Nigdy was nie znałem. Idźcie precz ode mnie wy, którzy czynicie bezprawie.]
                                                              Biblia, Ewang. św. Mateusza ,7/21-22-23


* I kiedy Allah powie: ,,O Jezusie, synu Marii, czy powiedziałeś ludziom :<Weźcie mnie moją matkę za bogów oprócz Allaha>?”, on odpowie: ,,Tyś jesteś Święty, nigdy nie mógłbym powiedzieć tego ,do czego nie mam prawa(...).Nie powiedziałem im niczego poza tym, co Ty mi nakazałeś -,,  Czcijcie Allaha,   mego Pana i waszego. I byłem nad nimi świadkiem dopóki pozostawałem między nimi ,lecz odkąd spowodowałeś , że umarłem , Ty byłeś ich Strażnikiem i Ty jesteś Świadkiem  wszystkich rzeczy. *                                                                                            Koran, roz. 5/117-118 


* Do Allaha należy królestwo niebios i ziemi oraz wszystko to, co jest    w nich. I ma On władzę nad wszystkimi rzeczami.*
                                                                                                   Koran, roz. 5/121

Jedność Boga

Wiara w Jedynego Boga jest czymś wrodzonym w istocie ludzkiej. Islam jest religią  żywą i głosi, że jest w stanie utrzymać stosunki człowieka z Bogiem na tej samej płaszczyźnie co w minionej dalekiej przeszłości. Islam nie uważa objawienia i komunikowania się z Bogiem za należące do przeszłości. Głosi, że drogi wydeptane przez Noego, Abrahama, Mojżesza, Jezusa i Proroka Islamu są wciąż otwarte. Nie są zarezerwowana, jedynie dla proroków żyjących w przeszłości. Brak żywego kontaktu z Bogiem nie oznacza zaprzestania kontaktowania się Stwórcy z człowiekiem, ale oznacza zagubienie przez niego  drogi do Boga.

Wiara w Boga jest fenomenem wszechświata. Prawda nie jest przywilejem jakiegokolwiek wyznania, rasy czy ludu. Przeciwnie, kierow­nictwo Boże jest  darem dla ludzkości, które podtrzymywało ją przez wieki. Koran mówi nam, że nie ma ani rasy, ani ludu, który by nie doz­nał Bożego kierownictwa i nie ma takiego obszaru ziemskiego, ani gru­py ludzkiej, do której by nie zostali wysłani prorocy i wysłannicy Boży.

,, I nie ma takiego ludu, do którego nie zostałby wysłany ten, który ostrzega’’

                                                                        Święty Koran, sura Al Fatir werset 25


Ich pole działania było jednak regionalne, a ich misja czasowa. Bowiem w tym czasie cywilizacja ludzka nie osiągnęła jeszcze stopnia rozwoju zasługującego na skiero­wanie uniwersalnego wysłannika z uniwersalnym posłannictwem. Prorok Jezus twierdził:„Jestem posłany tylko do owiec, który poginęły, z domu Izraela’’  (Mt.15,26).

Jeżeli faktycznie wszystkie religie zostały zało­żone przez wysłanników Bożych, skąd biorą się różnice w ich naukach?Po pierwsze, różnorodne warunki wymagały różnorodnych nakazów i przepisów. Wszechmogący Bóg zapewnił kierownictwo w różnych okresach czasu rejonom i ludziom zgodnie z ich lokalnymi potrzebami. Po drugie, treści rozmaitych religii przeży­wały się i starzały wraz ze zmiennością czasów, dlatego też nie prze­chowały się w swej oryginalnej formie. Aby zaspokoić zmieniające się zapotrzebowania, w niektórych wypadkach sami wyznawcy wnosili zmiany i innowacje do ksiąg pochodzących z objawienia.


Zmiany i poprawki Boskiego Słowa doprowadziły w końcu do ewo­lucji od kultu Jednego Boga do wielobóstwa, od prawdy do mitu, od miłości do człowieka do jego kultu. Studiując religie od ich zarania, przekonujemy się, że większość założycieli  religii uważała siebie za zwykłych ludzi i nauczycieli czczenia Jednego Boga. Jak na ironię, oni sami w końcu zostali wyniesieni przez swoich naśladowców  do nadludzkich poziomów. Ludzie zaczęli czcić świętych, a zwyczajne istoty ludzkie zostały wyniesione tak, aby pozyskały nadnaturalną moc. W ten sposób zostali stworzeni oprócz Boga, bożkowie.

Uniwersalizm Islamu

Islam przyniósł posłannictwo jedności wśród ludzkości, sło­wa Świętego Koranu odnoszą się do całego świata, a nie wyłącznie do Boga Arabów albo muzułmanów.Nauki Koranu są kompletne, doskonałe i w pełni zdolne do kierowania ludzkością we wszystkich wiekach, to jest w pełni po­parte rozumem.

Islam potrafi wychodzić na przeciw żą­daniom zmieniających się czasów uprzedzając w ten sposób potrzebę jakiejkolwiek korekty w swoim nauczaniu.

Islam ma na uwadze intelektualną, społeczną i polityczną ewolucję człowieka, a jego nauki odnoszą się do wszelkich możliwych sytuacji. Jest religią, która odpowiada ludzkiej naturze i zaspakaja wszystkie ludzkie potrzeby. Nie potrzebna więc jest żadna zmiana w jego naukach chyba, że nastąpi jakaś podstawowa ewolucja w ludzkiej naturze-możliwość, której nie możemy całkowicie wykluczyć.

Islam nie wysuwa nieuzasadnionych żądań ani też nie zmu­sza nas do wierzenia w to, czego nie rozumiemy. Nauki swoje opiera na rozumie i wyjaśnianiu, zaspakajając zarówno nasz intelekt, jak i głębię duszy. Nie jest oparty na mitach lub folklorze. Pozwala każ­demu przeprowadzać własne doświadczenia i utrzymuje, że prawda jest zawsze sprawdzalna w takiej czy innej formie.

Koran głosi, iż łączy najlepsze cechy poprzednich Pism i za­wiera całość trwałej i zrozumiałej nauki. Koran mówi: „Oto trwałe nakazy " oraz „Oto to, czego rzeczywiście nauczano w poprzednich Pismach, Pismach Abrahama i Mojżesza".

Obiecany Reformator


Podobnie jak muzułmanie, wyznawcy wszystkich wielkich religii – żydzi, chrześcijanie,  hinduiści, buddyści i inni z niecierpliwością wyczekiwali nadejścia Obiecanego Reformatora, tak jak to przepowiedziano w ich Pismach Świętych. Sytuacja dojrzała do pojawienia się Wielkiego Reformatora jednoczącego ludzkość w jednej wierze.

Hadhrat Mirza Ghulam Ahmad

Święty Prorok również przepowiedział, że w późniejszych dniach jego wyznawcy zboczą ze ścieżki prawości i  pogrążą się w największych głębiach upadku  W tym właśnie czasie, Bóg w swojej nieskończonej litości spowoduje pojawienie się Obiecanego Mesjasza i Mahdiego aby uratować ludzkość i przywieźć ją na powrót do Jednego Boga i Islamu.

Na długo oczekiwanego Obiecanego Reformatora Bóg wybrał Mirzę Ghulama Ahmada z małego miasteczka  Qadian w Indiach. Bóg bezpośrednio to mu objawił. Nakazał mu również założenie Muzułmańskiej Wspólnoty Ahmadiyya (czyt.ahmadija). Obiecany Reformator położył podwaliny pod obecny, ogólnoświatowy Ruch Ahmadiyya w Islamie. Jako duchowy syn i uczeń   Proroka Muhammada, otrzymał od Boga zadanie ponownego odkrycia Islamu w jego pierwotnej czystości .Mirza Ahmad ogłosił :

„ Przysięgam na Boga, który jest Opiekunem mego życia, że On jest Tym  który mnie wysłał, nazwał mnie Prorokiem i nazwał mnie Obiecanym Mesjaszem. On poczynił liczne  ważkie  znaki, których jest około 300 000 dla poparcia mego twierdzenia.”
                             (Dodatek do Haqiqa-tul-Wahi, Ruhani Khazain, tom  22, strona 503)

Jego misją miało być  doprowadzenie i połączenie ludzkości w jednej światowej religii. Zwrócenie monoteizmu w  wierze, moralności i sprawiedliwości. Wielu ludzi za to modliło się i oczekiwało na to.

Ta święta wojna  o zjednoczenie ludzkości w jednej wierze, czczącej Jednego Boga może być przeprowadzona wyłącznie  na drodze pokoju. Jej bronią jest : rozum i  argumenty oparte na faktach i prawdach wiary. W imię religii nie miała zostać przelana nawet kropla krwi, Przebudowa całego porządku świata jest prowadzona na drodze logiki, przekonywania, cierpliwości i wytrwałości.

Ahmadiyya to nie jest nowa Religia

Święty Prorok Muhammad, pokój z nim, przepowiedział że w ostatnich dniach muzułmanie odczują poważny upadek. W tym krytycznym czasie, Allah  wzniesie Mesjasza i Imama Mahdiego, który przyniesie wiadomość o odrodzeniu islamu i jego uniwersalnym zwycięstwie. Niektórzy ludzie mają wrażenie, że Mesjasz i Mahdi to są dwie osoby, ale niektóre Tradycje  wyraźnie wskazują, że te dwa tytuły odnoszą się do jednej osoby.

Jako, że nadchodzący Mesjasz był nazywany Jezusem synem Marii lub Mesjaszem synem Marii w Hadisach, (zarejestrowane przekazy Świętego Proroka)  większość dzisiejszych muzułmanów wierzy, że Jezus lub Prorok Isa jest wciąż fizycznie żywy w niebie i że nie odniósł śmierci. Wierzą, że on osobiście wróci żeby zreformować Ummę Świętego Proroka (społeczeństwo Islamu). To jest zupełnie błędny pogląd. Jezus był prorokiem i człowiekiem. Święty Koran wyraźnie wskazuje, że umarł lecz nie na krzyżu. Nawet Święty Prorok Muhammad, pokój nad nim, największy spośród proroków, nie uciekł przed śmiercią.  Jak to możliwe by Jezus był ciągle żywy? Tak więc, imię użyte w przepowiedniach Świętego Proroka jest metaforą i oznacza kogoś przypominającego Jezusa, następcę Świętego Proroka uznanego jako Mesjasza.

 Mirza Ghulam Ahmada z Qadianu, w Indiach (1835-1908) był założycielem ruchu Ahmadiyya w Islamie. Twierdził on, że był Mesjaszem rozdzielenia w Islamie, tak jak Jezus był Mesjaszem podziału mojżeszowego. Wyjaśnił, że wypełnił przepowiednie powrotu Jezusa syna Marii, jako że posiadł ducha i moc Jezusa oraz jego charakter i osobowość. Również okoliczności historyczne zawierają bardzo bliskie podobieństwo do Jezusa lub Isy, Proroka Allaha. Ruch Ahmadiyya nie jest nazwą nowej religii. Jest to Islam w swojej pierwotnej czystości. To nie jest zwykła sekta Islamu. Reprezentuje on renesans Islamu w Dniach Ostatnich. Jest to najbardziej aktywna sekta Islamu. Siedziba główna ma miejsce w Rabwah w Pakistanie. Posiadamy również swoje misje w ponad 192 krajach na całym świecie.